Teczka zużycia: miesiąc, dzień i godzina

Karta punktu poboru energii

Dla każdego PPE załóż osobną kartę. Zapisz identyfikator z dokumentu, adres, część obiektu objętą pomiarem, OSD, sprzedawcę, grupę taryfową, moc umowną, rodzaj układu pomiarowo-rozliczeniowego i dostępny sposób pozyskania danych. Nie przepisuj operatora z mapy miejscowości, jeśli dokument PPE wskazuje inaczej lub obiekt jest przyłączony do innej sieci.

Dodaj schemat granic: które budynki, lokale, urządzenia wspólne, ładowarki albo najemcy znajdują się „za” licznikiem. To schemat informacyjny, nie projekt elektryczny. Przy kilku licznikach wskaż możliwe nakładanie lub rozdzielenie zakresów i osobę, która je potwierdziła.

Rejestr źródeł danych

Faktury i odczyty okresowe

Zachowaj daty początku i końca okresu, energię w kWh, informację o sposobie odczytu oraz korekty. Okres faktury nie zawsze pokrywa się z miesiącem kalendarzowym. Nie dziel zużycia proporcjonalnie na dni bez oznaczenia, że to wartość wyznaczona, a nie zmierzona.

Dane interwałowe

Jeżeli licznik i system OSD udostępniają serię w krótszych przedziałach, pobierz plik źródłowy oraz opis kolumn. Zapisz jednostkę, długość interwału, strefę czasową, znaczenie kierunku przepływu i status każdej wartości. Nigdy nie usuwaj pliku źródłowego po przygotowaniu arkusza roboczego.

Brak odczytu może zostać później uzupełniony lub skorygowany przez źródło. Dlatego każda wersja importu otrzymuje datę, a zmiany między pobraniami pozostają widoczne. Wartość zastępcza nie jest automatycznie błędna, lecz wymaga odrębnego oznaczenia w analizie jakości.

Podliczniki i rejestratory

Zapisz granicę każdego pomiaru pomocniczego, identyfikator urządzenia, okres, interwał i osobę odpowiedzialną. Sprawdź, czy zegary są zsynchronizowane z licznikiem głównym. Suma podliczników nie musi równać się PPE, jeżeli nie obejmują wszystkich obwodów, mają inne interwały albo występują straty i przesunięcia czasu. Rozbieżność jest informacją, nie liczbą do ukrycia.

Kalendarz pracy obiektu

Każda doba otrzymuje kod stanu. Zamiast uniwersalnych nazw stwórz definicje pasujące do działalności: pełne otwarcie, praca ograniczona, przygotowanie, zamknięcie, postój techniczny, wydarzenie specjalne. Oddzielnie zaznacz dzień roboczy, weekend lub święto, bo kalendarz działalności może przebiegać inaczej.

Do dnia przypisz miarę wykorzystania. Może nią być obłożenie, liczba użytkowników, godziny pracy, liczba obsłużonych zdarzeń albo inny wskaźnik. Zapisz definicję mianownika: „liczba zajętych jednostek” i „procent zajęcia” nie są wymienne bez znajomości dostępnej liczby jednostek.

Przeczytaj, jak budować kategorie miesięcy i dni.

Rejestr zdarzeń objaśniających pobór

Zapisuj zmiany godzin otwarcia, uruchomienie lub odstawienie urządzenia, remont, awarię, wydarzenie, zmianę najemcy, nietypową dostawę i korektę sposobu pracy. Zdarzenie ma czas od–do, zakres oraz źródło potwierdzenia. Nie przypisuj mu automatycznie całej różnicy zużycia; służy do postawienia hipotezy i porównania podobnych dni.

Ogrzewanie i chłodzenie otrzymują jawny status: elektryczne w całości, elektryczne częściowo, zasilane innym nośnikiem albo nieustalone. Sam sezon zimowy nie dowodzi, że wzrost zużycia pochodzi z ogrzewania. Rozdziel funkcje i pobór podczas postoju.

Raport jakości przed analizą

Na końcu policz pokrycie okresu danymi, liczbę braków, udział wartości o różnych statusach i dni bez opisu działalności. Wskaż zmianę czasu oraz każdy fragment o innym interwale. Nie wypełniaj luk średnią z miesiąca, zanim nie zostanie zapisany cel i metoda takiego wyznaczenia.

Teczka otrzymuje status: „gotowa do wariantów”, „gotowa z ograniczeniem” albo „wymaga pomiaru”. Do statusu dołącz listę pytań, których obecne dane nie rozstrzygają.

Dobierz zakres kampanii pomiarowej

Wróć do mapy procesu albo przejdź do bazy wiedzy o profilu energii.